Pierwsze lata życia

Wraz z pojawieniem się na świecie dziecka, w całej rodzinie zachodzi wiele zmian. Rodzicom zmienia się perspektywa widzenia świata, gdyż w jego centrum znajduje się teraz mała istota, wymagająca dużo poświęcenia i miłości. Wszystko jest więc przeznaczane dla niej, a własne potrzeby stają się drugoplanowe. Pierwsze lata życia dziecka to czas, w którym uczy się ono wszystkiego. Poznaje pierwsze słowa, stawia kroki, zaprzyjaźnia się z otaczającymi przedmiotami i dźwiękami. Jest to też czas w którym zdolność do zapamiętywania i kojarzenia, jest u człowieka największa. Wtedy więc należy przekazywać ważne wartości życiowe i starać się wychowywać dziecko zgodnie z obowiązującymi zasadami. Wbrew temu co sądzi wielu ludzi, dziecko rozpoczyna swoją naukę życia już wtedy gdy zaczyna rozumieć słowa i gesty kierowane do niego. Może jeszcze nie potrafić wypowiedzieć żadnego zdania, ale przekazywane mu zakazy i nakazy, porządkuje sobie w głowie. Jeśli więc rodzice są pobłażliwi dla malucha i pozwalają mu na wszystko, trudno będzie oduczyć go takich zachowań w wieku kilku lat. W jego głowie będzie bowiem zakorzenione przeświadczenie, że rodzice zgadzają się na wszystko o co poprosi. To stwarza ogromne problemy i jest podstawową przyczyna ataków płaczu i krzyku u kilkuletnich dzieci, których tak często jesteśmy świadkami w miejscach publicznych.

Pracujący rodzice

Walka o pracę, która rozpoczęła się wskutek kryzysu finansowego, dotykającego wiele państw spowodowała, że coraz mniej rodziców decyduje się na urlopy na czas opieki nad dziećmi. Pracujący rodzice są więc symbolem obecnych czasów. Konieczność pracy wiąże się jednak z pozostawieniem dzieci pod opieką obcych osób. Żłobki przeżywają więc prawdziwe oblężenie. Miejsc brakuje, natomiast ilość dzieci, które potrzebują stałej opieki rośnie. Dlatego też otwiera się wiele prywatnych żłobków i domów opieki nad dzieckiem, które za wyższą niż w państwowym żłobku cenę, oferują wykwalifikowaną pomoc. Dzieci początkowo niechętnie zostają pod opieką obcych pań. Z czasem jednak przekonują się, że zabawa w żłobku należy do przyjemnych, a czas w nim spędzony nie jest wcale tak straszny jak się wydawał. Popołudniami są one odbierane przez rodziców, z którymi wracają do domu. Z czasem przyzwyczajają się więc do takiego rytmu dnia. Problem pojawia się jednak gdy nawet po odebraniu ze żłobka rodzice nie znajdują czasu dla swoich pociech. Zatrudniając kolejną opiekunkę sprawiają, że więź dziecka z obcymi ludźmi jest większa niż z nimi samymi. To zjawisko silnie wpływa na przyszłe relacje dzieci z rodzicami, zwłaszcza w okresie dojrzewania.

Zalety konsekwencji

Wychowywanie dzieci to bardzo trudne zadanie. Wymaga ono odpowiedniego przygotowania i uwagi, aby nie popełnić żadnego błędu. Mylą się ci, którzy myślą, że wystarczy miłość rodzicielska i postępowanie zgodnie z intuicją, aby dobrze wychować dziecko. W rzeczywistości są one tylko podstawą, która powinna być uzupełniona o wiedzę podręcznikową i zaangażowanie. Najważniejsza w całym procesie wychowywania jest konsekwencja. Początkowo dziecko, kiedy tylko uzyska określoną świadomość, zaczyna sprawdzać granice, jak daleko może się posunąć w swoim zachowaniu. W związku z tym stara się je przekraczać, badając jednocześnie reakcje rodziców. W tym momencie konsekwencja i postawienie na swoim, przynosi oczekiwany efekt. Jednorazowe ustąpienie dziecku natomiast, prowadzi do konfliktowych sytuacji w przyszłości, oraz krzyków i płaczu w podobnych sytuacjach, w których dla odmiany zaczniemy stawiać opór. To, że odmawiamy czegoś malcowi, nie znaczy, że kochamy go mniej, lub jest dla nas mało ważny. Nie należy więc w ten sposób pojmować tej sytuacji, aby nie wpędzić się w poczucie winy. Konsekwentne egzekwowanie swoich racji, pomaga nam tylko w prawidłowym i skutecznym wychowaniu naszego malucha.

Oblężenie w żłobkach

Żłobki przeżywają oblężenie małych dzieci. Coraz więcej młodych małżeństw, zmuszonych jest pracować na pełen etat, co wiąże się z powierzeniem opieki nad dziećmi obcym osobom. Najczęstszym wyborem, głównie z powodów finansowych, jest żłobek. Mimo iż koszty związane z uczęszczaniem do niego dzieci nie są niskie, to jednak zdecydowanie mniejsze niż w sytuacji wynajęcia opiekunki na pełen etat. Istnieją plusy i minusy takiego rozwiązania. Do plusów niewątpliwie należy wykwalifikowana opieka nad dziećmi, oraz ich szybszy rozwój. Przebywając z rówieśnikami, nabywają one zdolności nawiązywania kontaktów i tworzenia relacjo międzyludzkich, oraz funkcjonowania w większej grupie społecznej. Dzięki licznym zabawom, które odbywają się w ramach zajęć, dzieci uczą się nowych rzeczy i bardzo szybko rozwijają. Do minusów niewątpliwie można zaliczyć tęsknotę za rodzicami i minimalną ilość czasu spędzanego z nimi. Z czasem dziecko zaczyna traktować żłobek jako swój drugi dom i co gorsza, ten w którym spędza więcej czasu. Jest to jednak tylko moment przejściowy.

Wykwalifikowana niania

Poszukując opieki dla malucha często szukamy porad wśród bliskich znajomych, którzy z tym problemem zmierzyli się na długo przed nami. Rzadko jednak udaje się, aby ich opiekunka była w stanie opiekować się również naszym dzieckiem. Mogą oni natomiast skierować nas do odpowiedniej agencji niań, w której znajdziemy idealną pomoc w opiece nad dzieckiem. Można oczywiście prowadzić poszukiwania poprzez odpowiadanie na ogłoszenia zamieszczane na stronach internetowych lub w gazetach, bądź też umieszczanie własnych, jednak jeśli chcemy znaleźć wykwalifikowaną nianię z rekomendacjami, nie warto rozpoczynać poszukiwań w przypadkowych miejscach. Nianie z agencji to zazwyczaj sprawdzone osoby, które posiadają wykształcenie i doświadczenie w opiece nad małymi dziećmi, co z pewnością działa na korzyść i rozwiewa wszelkie wątpliwości związane z pozostawianiem dziecka pod opieką obcej osoby. Wynajęcie takiej opiekunki jest co prawda nieco droższe, jednak często kwota w przypadku bezpieczeństwa naszego malucha, nie gra istotnej roli.

Starsze rodzeństwo

Udręką starszego rodzeństwa jest zazwyczaj opieka nad młodszym. Rodzice oszczędzając na opiekunce, oczekują że starszy brat lub siostra, poświęci całość swojego wolnego czasu, spędzając go z maluchem. Być może należy to do miłych zajęć, ale na krótko. Po pewnym czasie rozwrzeszczane dziecko zaczyna działać na nerwy, a marzenie o chwili dla siebie budzi ogromną frustrację, która skierowana jest przeciwko rodzicom ,dopuszczającym do takich sytuacji. Intencje, którymi się oni kierują nie są złe – pragną aby pomiędzy rodzeństwem powstała nierozerwalna więź, prowadząca do przyszłych, dobrych relacji. Jednak często efekt jest zupełnie odwrotny do zamierzonego i zamiast rozwijania w sobie miłości do młodszej siostry, lub brata, obwinia się go o swój zmarnowany czas. Dlatego też rodzice powinni zadbać o to, aby wszystkim dzieciom poświęcać równą uwagę i dbać o ich potrzeby. W przeciwnym razie mogą zmagać się z młodzieńczym buntem nastolatka i niechęcią skierowaną w kierunku młodszego rodzeństwa.

Młode opiekunki

Zarówno w prasie jak i Internecie, często spotykamy się z ogłoszeniami dotyczącymi opieki nad dziećmi. Coraz częściej odpowiadają na nie młode dziewczyny, w wieku licealnym lub studenckim. Wizja niższej stawki, kusi młodych rodziców, którzy często muszą zmagać się z kłopotami finansowymi wynikającymi z wysokich wydatków. Warto jednak dobrze przemyśleć swoją decyzję. Młode osoby, które posiadały młodsze rodzeństwo i były zmuszone do opieki nad nim, stanowią świetny materiał na opiekunów. Jednak niedoświadczona w opiece młodzież, może być przyczyną wielu nieprawidłowości a nawet nieszczęść. Podstawowym kryterium, jakie wyznaczamy, rekrutując przyszłe opiekunki, powinno być więc doświadczenie w tym zawodzie. O jakość ich usług możemy też zapytać osoby u których pracowały wcześniej. Dzięki temu możemy być pewni, że nie pożałujemy swojej decyzji. Najlepszym rozwiązaniem jest zatrudnienie kogoś znajomego nam, dzięki czemu bez lęku pozostawimy pociechy w dobrych rękach, nie martwiąc się o ich los i nie wydzwaniając do opiekunki co pięć minut.

Konsekwencje naszego zachowania

Czasem nie zdajemy sobie sprawy z tego jak konsekwencje naszego zachowania, popełnianych przez nas błędów wpływają na nasze dzieci. A szkoda bo mogłybyśmy uniknąć wielu cierpień i rozczarowań z udziałem naszych dzieci. Przede wszystkim musimy sobie zdawać sprawę z tego, że na wychowanie dziecka, na to jaką osobowość będzie miało, jakie cechy charakteru, jaki temperament będzie miało nie decydują tylko geny ale właśnie czynnik środowiskowy. Czyli dokładnie to co go w życiu po drodze spotka. Jakich ludzi spotka, jak oni na niego wpłyną. Jako rodzina jesteśmy pierwszych i przez długi czas podstawowym środowiskiem dla dziecka. Tworząc tak zwany czynnik ludzki w jego wychowaniu. To jak na niego oddziałujemy zależy to kim będzie jako dorosły. Na jego szczęście składa się to czy jest przez nas kochany, czy ma w nas wsparcie, czy go wysłuchujemy i czy go wspieramy. Dzieci, które nie mają takich kochających rodziców o wiele gorzej sobie radzą w dorosłym życiu. Musimy zatem tych błędów popełniać jak najmniej. One bowiem w znaczący sposób decydują o szczęściu naszych dzieci. Zatem miejmy świadomość jak my przez swoje zachowanie wpływamy na nasze pociechy. Nie można wychowywać przez przypadek, wszystkie nasze decyzje powinny być głęboko przemyślane.

Dobro i zło

Nie można skutecznie uczyć dzieci odróżniania dobra od zła jeżeli nie będziemy wyznaczać pewnych granic i nie będziemy karać za ich przekraczanie mimo oczywistego zakazu rodziców. Dziecko musi wiedzieć jakie zachowania nie są akceptowane i co grozi za to, że jednak dziecko źle się zachowa. Należy oczywiście najpierw upomnieć dziecko. Nie może być kara bez ostrzeżenia. Musimy powiedzieć dziecku, że dane zachowanie grozi karą. Tylko w ten sposób nauczymy je, że przekraczanie pewnych granic nie jest opłacalne. Poza tym czasem karą dla dziecka jest samo niezadowolenie rodziców z jego zachowania. My kobiety jako matki powinnyśmy starać się wdrożyć taki system mądrego karania. Nawet małe dzieci należy karać, ale oczywiście rodzaj kary powinien być dostosowany do wieku. Małe dziecko może siedzieć chwilę samo w kącie. Dla niego będzie to wystarczająca kara, zrozumie, że źle zrobiło. Po odbyciu takie kary należy oczywiście zapytać się dziecka co jego zdaniem zrobiło źle i jeżeli zrozumiało swój błąd należy przytulić dziecko. Powiedzieć, że wybaczamy i zapomnieć o sprawie. Błędem jest karanie dwa razy za to samo przewinienie.

Trudne tematy

Jest taki okres w życiu dziecka, w którym jako rodzice, jako matki, musimy poruszać trudne kwestie. Często wcale nie jest nam łatwo o tym mówić. Nawet staramy się tego uniknąć, ale musimy sobie zdawać sprawę z tego, że nasze dziecko o pewnych rzeczach powinno się dowiadywać z wiarygodnego źródła a nie przez przypadek. Na pewno takim tematem jest dojrzewanie, pierwszy okres, pierwszy stosunek, antykoncepcja. Unikanie tych tematów nie spowoduje, że nasze dzieci przestaną się interesować seksem. Może wręcz przeciwnie. Zakazany owoc zawsze jest bardziej kuszący. Dlatego musimy odbyć te rozmowy wystarczająco wcześnie. O seksie nie możemy rozmawiać z naszym dzieckiem, które właśnie staje się pełnoletnie. O takich tematach trzeba rozmawiać jak dziecko wchodzi w okres dojrzewania. Owszem nie są to łatwe rozmowy ale bez nich nasze dziecko może się dowiedzieć o tych sprawach na własnej skórze zbyt wcześnie. Dlatego musimy delikatnie je poruszać by nie poczuło się skrępowane. Musimy uświadamiać im, że każdy czyn niesie za sobą jakieś konsekwencje. Poza tym kobiety są z reguły delikatniejsze w tych kwestiach, choć na przykład synowie woleliby o tych sprawach rozmawiać z ojcem, a córki z matkami. Każde dziecko potrzebuje obojga rodziców do prawidłowego rozwoju. Potrzebuje wzorców obu płci, ale w pewnym okresie córki bardzo potrzebują matek. Dlatego kobiety powinny stanąć na wysokości zadania i starać się być prawdziwym wsparciem dla swoich córek.

Czy kobieta jest łagodniejsza?

Z reguły kobiety są zdecydowanie łagodniejsze w wychowaniu niż ojcowie. Dzieje się tak dlatego, że są bardziej podatne na manipulacje dzieci. Wystarczy, że maluch zapłacze a my już lecimy na skręcenie karku bo uważamy, że mu się ogromna krzywda dzieje. Nie jesteśmy w stanie myśleć racjonalnie. Raczej emocjonalnie reagujemy w takich sytuacjach. A nawet histerycznie. Mężczyzna natomiast jest rozsądniejszy. My jako matki reagujemy na każde zawołanie naszego dziecka. Nie jesteśmy też skore do karania dzieci. Za bardzo im pobłażamy i w ten sposób wychowujemy małe, rozpieszczone potworki. Dziecko, które coś przeskrobało najpierw uda się do matki po to, żeby go obroniła przed złością ojca. Jest to bardzo częsty scenariusz, ale z drugiej strony nie ma się co dziwić. Matka w końcu nosiła dziecko przez dziewięć miesięcy i to jest rodzaj więzi nierozerwalnej, tak silnej, że trudno sobie inną, równie silną wyobrazić. Dlatego można powiedzieć, że kobiety są dużo łagodniejsze w wychowaniu dzieci, znacznie bardziej im pobłażają i łatwiej wybaczają przewinienia. Ojcowie natomiast wprowadzają większy rygor, ojcowie są od karania, egzekwowania. Więcej wymagają od dziecka, ale ma to wszystko swoje duże plusy.

Wychowanie dziecka

Wychowanie dziecka jest rzeczą bardzo trudną, oczywiście jeżeli mowa o dobrym wychowaniu, na szczęśliwego i spełnionego człowieka. Wydaje się, że wychowanie jest kwestią instynktowną, czymś co jest oczywiste i co jest w nas od zawsze. Niestety jest zła wiadomość dla rodziców, którzy sądzą, że można wychować dziecko bez szczególnej wiedzy na ten temat. Żeby to wychowanie miało sens i pozytywne skutki musimy się sporo natrudzić. Wychowanie bowiem jest bardzo ważną rzeczą i ma ono konsekwencje w całym życiu naszego dziecka. Jak trudne jest to wychowanie wiedzą tylko te osoby, które zostały rodzicami. Kobiety mają większe poczucie odpowiedzialności. One zazwyczaj na swoje barki biorą to wychowanie, one myślą o tym wychowaniu. Mężczyzna zazwyczaj myśli, że jakoś to będzie. Jednak wychowania naszych dzieci nie możemy powierzyć przypadkowi. Absolutnie wymaga to od nas pełnego zaangażowania. Dziecko musimy wyposażyć w takie cechy charakteru, które pomogą mu przetrwać w trudnym świecie dorosłych. Wychowanie to zatem trudna sztuka, która czasem przynosi sukcesy a czasem porażki. Tymi porażkami nie możemy się za bardzo przejmować. Każdemu się zdarzają, trzeba iść naprzód.

Sukces w wychowaniu

Jest to wtedy nasz sukces. W obecnych czasach czas płynie bardzo szybko, a nas goni ciągły natłok zajęć i obowiązków. Szczególnie podatne na stres są kobiety. Kończy się to przeważnie bólem głowy, który najbardziej tak naprawdę odczuwają faceci. Każdego dnia słyszy się o nowych produktach, sprawiających, że stres minie w mgnieniu oka. Niestety to wszystko przekłada się na dom i na stosunki czy konkretnie relacje damsko męskie. Facet nie rozumie kobiety, bo przecież jest zmęczona po ciężkim dniu w pracy, a sam przecież cały dzień leżał i nic nie robił, do tego wszystkiego zupa była za słona, a woda w wannie za gorąca. Stres niszczy nas wszystkich, a zamiast w cieple ogniska domowego poprawić sobie nawzajem humor dorzucamy jeszcze do ognia wyrzucając sobie nawzajem i wytykając niepotrzebnie błędy. Czyli stres z pracy przenoszony do domu wprawiający w irytacje pozostałych współmieszkańców. Kończy się to nie jednokrotnie niemal wojną domową. W takim nastroju kładziemy się spać, w takim nastroju wstajemy znów skacząc sobie do gardeł, a żeby w pracy po raz kolejny podnieść sobie ciśnienie i tak w kółko. W następstwie tych wypadków okazuje się, że nawet urlop może być drogą do kolejnego niemal powstania.

Proces wychowawczy

Musimy sobie zdawać sprawę z tego, że wychowanie dzieci nie powinno być oddane przypadkowi. Żeby osiągnąć zamierzony cel musimy przedsięwziąć odpowiednie kroki. Jeżeli więc chcemy wychować nasze dziecko na silnego, pewnego siebie i mądrego człowieka  musimy mu stworzyć ku temu warunki. Dlatego musimy świadomie tym procesem zarządzać i kierować. Wiedza na temat wychowania jest niezbędna. Możemy ją czerpać z poradników, książek na temat wychowania. Musimy w każdym razie wiedzieć co w tym wychowaniu chcemy osiągnąć. Jeżeli chcemy na przykład żeby nasze dziecko było uzdolnionym pianistą to musimy zapisać je na lekcje gry na tym instrumencie. Musimy dbać o jego rozwój nie tylko fizyczny, ale również intelektualny, emocjonalny. Dzieci są naszym najcenniejszym skarbem i musimy w nie inwestować. Nie możemy zatem ich wychowanie powierzyć jakiemuś przypadkowi i zupełnie się tym nie martwić. Nasze dziecko, to kim jest, jak się rozwija świadczy o nas jako o rodzicach. Często słyszymy jak ktoś chwali zachowanie jakiegoś młodego człowieka, a potem dodaje komentarz, dobrze wychowany. Chcielibyśmy kiedyś usłyszeć, że ktoś mówi tak o naszym dziecku.

Kobiece wzorce

Każda dziewczynka bowiem potrzebuje kobiecego wzorca, z którym będzie się mogła identyfikować. Dlatego małe dziewczynki malują się kosmetykami mamy, ubierają jej ubrania. Chcą wyglądać jak one. Być podobne do swoich ukochanym mam. Matka jest zatem niezastąpiona. Musimy zatem dawać dobry przykład naszym dzieciom, rozmawiać z nimi i starać się być dla nich autorytetem. Matka jest potrzebna do tego, żeby wskazała kierunek rozwoju, kierunek własnej drogi życiowej. W razie potrzeby żeby przytuliła, powiedziała, że wszystko będzie dobrze. Matki zazwyczaj są tymi cieplejszymi, wyrozumialszymi, do których można się udać po radę i wsparcie. Ojcowie są ostrzejsi w metodach wychowawczych. Dlatego rodzina bez ojca jakoś sobie radzi, choć oczywiście odczuwa się jego bark. Natomiast rodzina bez matki już sobie nie radzi nawet jako tako. Ona w ogóle sobie nie radzi. Dlatego rodzicielstwo powinno być świadome bo swoją nieprzemyślaną decyzją możemy ranić innych.

Wspólne wychowanie

W końcu dziecko jest dziełem dwojga osób więc zarówno kobieta jak i mężczyzna powinni mieć świadomość odpowiedzialności za nie. Ta zatem obliguje do współudziału w jego wychowaniu. Dlatego też kobiety nie powinny się upierać przy tym by samodzielnie wszystko brać na siebie. Dziecko ma oboje rodziców i powinni oni być zaangażowani w jego wychowanie w jednakowym stopniu. W ten sposób wytwarza się też szczególna więź między ojcami i dziećmi. Poza tym taki ojciec czuje się ważny bo wie, że jego zdanie jest równie ważne. Ojciec musi w jednakowym stopniu co matka decydować o wszelkich sprawach dotyczących dzieci. Często my kobiety uzurpujemy sobie prawo do decydującego głosu bo przez dziewięć miesięcy nosiłyśmy dziecko pod serce, ale prawda jest taka, że jest ono dziełem dwojga ludzi więc nie można tej drugiej strony wyłączyć z wychowania. Dziecko poza tym potrzebuje obu wzorców do prawidłowego rozwoju. Zarówno matki jak i ojca, a my nie powinnyśmy mu tego odbierać. Byłaby to straszna krzywda dla dziecka. Poza tym skrzywdziłybyśmy same siebie bo z czasem dziecko by to nam wypomniało a wtedy byłoby za późno na naprawę błędów.

Porażka wychowawcza

Porażka w wychowaniu jest przez kobiety szczególnie bardzo źle znoszona. Przede wszystkim od małego wmawia się nam, że to my kobiety jesteśmy stworzone do wychowywania dzieci. Nam się tą odpowiedzialność powierza i do nas należy ta powinność. Nie buntujemy się bo jak nikt inny kochamy nasze dzieci więc robimy dla nich absolutnie wszystko co możliwe. Ale jak popełniamy błędy o wiele mocniej dochodzimy po nich do siebie niż po błędach popełnianych na innym polu. Trudno się bowiem nam przyznać do tego, że zawiodłyśmy nie tylko siebie ale przede wszystkim nasze dzieci. Nie możemy zatem w ten sposób na to patrzeć. Każdy popełnia błędy, jesteśmy w końcu tylko ludźmi i nic co ludzkie nie jest nam obce. A co jest bardziej ludzkiego od błądzenia? Zdarza się to absolutnie każdemu. Najważniejsze jednak żeby wyciągać wnioski z tych błędów, żeby umieć to wykorzystać na plus, nie na minus. Czasem błędy przynoszą pozytywny skutek tylko trzeba umieć je w sukces przeobrazić. A do tego potrzebna jest samokrytyka i umiejętność szybkiego podnoszenia się z porażki. Chodzi przecież o nasze dzieci, dla których jesteśmy w stanie uczynić naprawdę wiele. Dlatego przyznanie się do porażki może być sukcesem. Każda matka, kobieta pracująca i wychowująca dzieci powinna włączyć ojca dziecka do jego wspólnego wychowania.

Świadomość wychowania dzieci

Każda kobieta powinna być świadoma tego, że to w jaki sposób wychowuje swoje dzieci, jakie błędy popełnia jest istotne i będzie miało konsekwencje w późniejszych życiu naszego dziecka. Dlatego trzeba wychowywać tak, żeby tych błędów było jak najmniej bo wiadomo, że i tak się ich nie uniknie. Dlatego dobrze jest znać jakieś podstawy psychologii, wiedzieć jakich błędów się wystrzegać. Nie wszystko da się dobrze zrobić posługując się tylko intuicją. Można zatem skorzystać z wielu poradników o wychowaniu. Mamy tam różne działy. Inaczej bowiem będziemy wychowywać małe dzieci, inaczej postępujemy wobec nastolatków. Dlatego każda kobieta, która jest matką powinna takie poradniki mieć. Oczywiście nie można traktować ich jako wyroczni, ale dzięki nim uzyskujemy jakieś wskazówki. Czasem po prostu nie wiemy jak się w danej sytuacji zachować a takie poradniki pisane są przez psychologów i pedagogów, którzy nam podpowiadają jak z tej sytuacji wybrnąć. Wiedza na temat wychowania jest konieczna żeby nasze dziecko wychować na szczęśliwego dorosłego. Nie powinnyśmy się obawiać tego, że jesteśmy złymi matkami jeżeli od czasu do czasu popełnimy jakiś błąd. W końcu kto ich nie popełnia.